काठमाडौं । नेपाली साहित्यमा प्रेम, प्रतीक्षा, समर्पण र आत्मीय अनुभूतिलाई अत्यन्त गहिरो संवेदनासहित प्रस्तुत गर्ने नयाँ कृतिका रूपमा “अद्वितीय प्रेम” सार्वजनिक हुने तयारीमा रहेको छ । कृष्ण बहादुर तामाङद्वारा सिर्जित यो उपन्यास भावनाको यस्तो दस्तावेज बनेर आएको छ जसले सम्बन्धको मौन भाषा, समयको दूरी र आत्माभित्र जीवित रहने प्रेमको शक्ति उजागर गर्दछ ।
जीवन्त समर्पण र आत्मिक संवाद
देवमाया लामाको स्मृतिमा समर्पित यस कृतिले मानिसको जीवनमा प्रेम कति गहिरो, कति पवित्र र कति दीर्घकालीन अनुभूति बन्न सक्छ भन्ने पक्षलाई अत्यन्त मार्मिक ढंगले प्रस्तुत गरेको छ । यस पुस्तकभित्र शब्दहरू मात्र छैनन् । यहाँ प्रतीक्षाले बाँचिरहेको एउटा मन छ । यहाँ विगतका स्मृतिहरूसँग संवाद गरिरहेको आत्मा छ । यहाँ सम्बन्धको त्यस्तो उज्यालो छ जसले समय, दूरी र परिस्थितिलाई समेत पराजित गरिरहेको अनुभूति दिलाउँछ ।
“अद्वितीय प्रेम” एउटा प्रेमकथा होइन । यो स्मृति, समर्पण, प्रतीक्षा र आत्मीयताको महासागर हो । देवमाया लामाको सम्झनामा लेखिएको यो उपन्यासले प्रेमलाई शब्दमा होइन, आत्माको गहिराइमा उतार्ने प्रयास गर्दछ । जहाँ एक पुरुषले आफ्नो जीवनको सबैभन्दा प्रिय व्यक्तिलाई समय, दूरी र नियतिले टाढा लगिसकेपछि पनि हरेक सासमा महसुस गरिरहन्छ ।
प्रेमको अमर स्वर
यो कृति प्रेमको त्यो स्वर हो जुन कहिल्यै मर्दैन । जुन वियोगमा अझ गहिरो हुन्छ र जुन स्मृतिभित्र अमर बनेर बाँचिरहन्छ । हिमालको चिसो हावा, बागमतीको किनार, सहरको एक्लोपन र मनभित्रको अधुरो स्पर्श जस्ता भावनाहरूलाई बोकेर “अद्वितीय प्रेम” ले पाठकलाई आँखा बन्द गरेर पनि प्रेम महसुस गर्न सकिने संसारमा पुर्याउँछ ।
यो कृति पढ्दै जाँदा पाठकले आफूभित्र लुकाइराखेका असंख्य स्मृतिहरूसँग पुनः भेट हुने अनुभूति गर्छन् । टाढा भएर पनि मनभित्र अत्यन्त नजिक रहेका सम्बन्धहरूको स्पर्श यस पुस्तकले अत्यन्त जीवन्त रूपमा उजागर गरेको छ । आत्मीयताको मौन आवाजलाई शब्दमा रूपान्तरण गर्ने दुर्लभ क्षमता यस कृतिको सबैभन्दा शक्तिशाली पक्षका रूपमा देखिएको छ ।
साहित्यिक उचाइ र भावनात्मक सन्देश
समकालीन नेपाली साहित्यमा प्रेमलाई धेरै कोणबाट प्रस्तुत गरिए पनि “अद्वितीय प्रेम” ले भावनात्मक गहिराइलाई नयाँ उचाइमा पुर्याउने विश्वास गरिएको छ । यस पुस्तकभित्र जीवनको अधुरोपन पनि छ । आशा पनि छ । प्रतीक्षाको लामो यात्रा पनि छ । पुनर्मिलनको अव्यक्त चाहना पनि छ । यही कारण यस कृतिले पाठकको मनलाई साधारण कथाभन्दा धेरै परसम्म स्पर्श गर्ने साहित्यिक सामर्थ्य बोकेको देखिन्छ ।
कृष्ण बहादुर तामाङले यस कृतिमार्फत सम्बन्धको वास्तविक अर्थलाई अत्यन्त आत्मीय भाषामा अभिव्यक्त गरेका छन् । शब्दहरूको चयन, भावनाको प्रस्तुति र स्मृतिको चित्रणले यो उपन्यासलाई अन्तर्राष्ट्रिय स्तरको भावनात्मक साहित्यिक कृतिका रूपमा उभ्याउने संकेत दिएको छ । विशेष गरी देवमाया लामाको जीवन्त उपस्थिति र उनीप्रतिको अगाध प्रेमले यो कृतिलाई झन् अर्थपूर्ण बनाएको छ । यसमा व्यक्त आत्मीयताको सघनताले गर्दा सम्बन्धित पात्रको हृदयमा समेत स्नेहको नयाँ तरंग पैदा भई दुई आत्माबीचको सामीप्यतालाई अझ प्रगाढ बनाउने निश्चित देखिन्छ ।
